Faillissementswet

Artikel 242

HISTORISCH

Je bekijkt een oudere officiële versie van 01-01-2007.

Deze versie geldt vanaf 01-01-2007.

Nadat de surseance is verleend, kan zij, op voordracht van de rechter-commissaris zo die is benoemd, op verzoek van de bewindvoerders, van één of meer der schuldeisers of ook ambtshalve door de rechtbank worden ingetrokken:
1. 1°
  indien de schuldenaar zich, gedurende de loop der surseance, aan kwade trouw in het beheer van de boedel schuldig maakt;
2. 2°
  indien hij zijn schuldeisers tracht te benadelen;
3. 3°
  indien hij handelt in strijd met artikel 228, eerste lid;
4. 4°
  indien hij nalaat te doen, wat in de bepalingen, door de rechtbank bij het verlenen der surseance of later gesteld, aan hem is opgelegd of wat naar het oordeel der bewindvoerders door hem in het belang des boedels moet worden gedaan;
5. 5°
  indien, hangende de surseance, de staat des boedels zodanig blijkt te zijn, dat handhaving der surseance niet langer wenselijk is of het vooruitzicht, dat de schuldenaar na verloop van tijd zijn schuldeisers zal kunnen bevredigen, blijkt niet te bestaan.
In de gevallen, vermeld onder 1° en 5°, zijn de bewindvoerders verplicht de intrekking te vragen.
De verzoeker, de schuldenaar en de bewindvoerders worden gehoord of behoorlijk opgeroepen. De oproeping geschiedt door de griffier tegen een door de rechtbank te bepalen dag. De beschikking is met redenen omkleed.
Indien op grond van dit artikel de surseance wordt ingetrokken, kan bij dezelfde beschikking de faillietverklaring van de schuldenaar worden uitgesproken. Wordt het faillissement niet uitgesproken, dan blijft de surseance gehandhaafd tot de beschikking der rechtbank in kracht van gewijsde is gegaan.

Vergelijking met vorige versie

Vergeleken met 01-01-2002

Tekst van deze versie

Nadat de surséancesurseance is verleend, kan zij, op voordracht van de rechter-commissaris zo die is benoemd, op verzoek van de bewindvoerders, van één of meer der schuldeisers of ook ambtshalve door de rechtbank worden ingetrokken:
1. 1°indien de schuldenaar zich, gedurende dende loop der surséance,surseance, aan kwade trouw in het beheer van dende boedel schuldig maakt;
2. 2°indien hij zijnezijn schuldeischersschuldeisers tracht te benadeelen;benadelen;
3. 3°
  indien hij handelt in strijd met artikel 228, eerste lid;
4. 4°indien hij nalaat te doen, wat in de bepalingen, door de rechtbank bij het verleenenverlenen der surséancesurseance of later gesteld, aan hem is opgelegd of wat naar het oordeel der bewindvoerders door hem in het belang des boedels moet worden gedaan;
5. 5°indien, hangende de surséance,surseance, de staat des boedels zoodanigzodanig blijkt te zijn, dat handhaving der surséancesurseance niet langer wenschelijkwenselijk is of het vooruitzicht, dat de schuldenaar na verloop van tijd zijnezijn schuldeischersschuldeisers zal kunnen bevredigen, blijkt niet te bestaan.
In de gevallen, vermeld onder 1° en 5°, zijn de bewindvoerders verplicht de intrekking te vragen.
De verzoeker, de schuldenaar en de bewindvoerders worden gehoord of behoorlijk opgeroepen. De oproeping geschiedt door dende griffier tegen een door de rechtbank te bepalen dag. De beschikking is met redenen omkleed.
Indien op grond van dit artikel de surséancesurseance wordt ingetrokken, kan bij dezelfde beschikking de faillietverklaring van dende schuldenaar worden uitgesproken. Wordt het faillissement niet uitgesproken, dan blijft de surséancesurseance gehandhaafd tot de beschikking der rechtbank in kracht van gewijsde is gegaan.

Nog geen automatische verwijzingen.

Deze actie vereist een account

Inloggen Account maken

← terug naar Faillissementswet

Faillissementswet

Inhoud

Artikel 242

Vergelijking met vorige versie

Tekst van deze versie